Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ                   Τετάρτη 18.01.2016
ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ                Αριθ.Πρωτ.: 111
ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ - ΦΟΛΟΗΣ  O «ΩΛΟΝΟΣ»                                
olonos2010@gmail.com             

Το διοικητικό συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς Ερυμάνθου­-Φολόης, "ο Ωλονός", ευαισθητοποιημένο για την προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, δια μέσω του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, καταγγέλλει την πλήρη αμέλεια των υπευθύνων, όσον αφορά την συντήρηση και αναστήλωση του ιστορικού και θρησκευτικού μνημείου «Σπηλιά Τουρκοπαναγή» (Μπελογιάννη), οπλαρχηγού από τα Τσίπιανα, που χρησίμευε για καταφύγιο κλεφτών και αμαρτωλών κατά την Τουρκοκρατία, βρίσκεται ακριβώς ένα βήμα πριν την κατάρρευση και όταν αυτή επέλθει, σίγουρα κοντά της θα παρασύρει τον πολιτισμό μας, διότι ενώ μπορούμε να την διασώσουμε, δεν το πράττουμε.
Βορειοανατολικά του χωριού Κακοτάρι του τέως δήμου Λασιώνος, και στην Ανατολική πλευρά του βουνού Σκιαδοβούνι, που είναι παραφυάδα και επέκταση του όρους Ερύμανθος (Ωλονός) προς τα Νότια και συγκεκριμένα στην τοποθεσία του ερειπωμένου οικισμού Σταυράκι, όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής, κοντά στο γνωστό, στην ευρύτερη περιοχή, Κάστρο της Οχιάς, διασώζεται διώροφη καστροσπηλιά που λειτούργησε ως ασκηταριό και κρησφύγετο σε λαξευμένη πλαγιά του βράχου.
Ο αρχιτέκτονας και καθηγητής του τμήματος Κλασσικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Minnesota των Η.Π.Α. ο  Frederick Cooper στο βιβλίο του, «HOUSES OF THE MOREA» αναφέρει χαρακτηριστικά: «Στην απότομη κορυφή της ορεινής ράχης 100 μ. πάνω Βορειοανατολικά της μικρής εγκατάστασης σπιτιών υπάρχει ένα μικρό ασκηταριό προσαρμοσμένο στο φυσικό κοίλωμα του πετρώματος. Το στόμιο του σπηλαίου έχει κτιστεί με πέτρες, κεραμίδια και κονίαμα σε ύψος 10 μ. περίπου. Το εσωτερικό του χωρισμένο σήμερα σε δύο ορόφους είναι περίπου 10 μ. βαθύ και διευρύνεται προς την κορυφή. Το χαμηλότερο πάτωμα στεγάζεται με έναν μεγάλο κυλινδρικό θόλο, που υποστηρίζει το πάτωμα του πάνω ορόφου. Υπάρχουν ίχνη επιπλέον ορόφων από πάνω, κατασκευασμένων με ξύλινες δοκούς και σανίδες. Μια μικρή εγκατάσταση από διαμερίσματα σπίτια, βρίσκεται κάτω από το σπήλαιο. Τα κτίσματα είναι τελείως κατεστραμμένα, το σπήλαιο πάνω από τον οικισμό είναι γνωστό στους ντόπιους ως το σπήλαιο του Τούρκο- Παναγή, παίρνοντας το όνομά του από έναν Έλληνα Αγωνιστή της Επανάστασης που χρησιμοποιούσε το σπήλαιο ως κρησφύγετο». 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                           ΤΟ Δ.Σ.
Παπαντωνόπουλος  Κώστας                       Χρονόπουλος Ανδρέας    
6977223610                                            Τουτούνης Ηλίας
                                                              Συλάϊδου Νατάσσα
                                                              Αθανασόπουλος Ανδρέας
                                                              Μπιλάλης Κώστας
                                                              Μαρτζάκλης Θοδωρής

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Μαρία Λαζαράκη (1933-2016) ΠΑΝΟΠΟΥΛΟ

Μαρία Λαζαράκη

Έφυγε σήμερα Παρασκευή 15.04.2016, η Μαρία Λαζαράκη σύζυγος +Χρήστου (Χρύσανθου), σε ηλικία 83 ετών.
Η κηδεία της θα γίνει σήμερα στις 16.00 στο Πανόπουλο.
Στα παιδιά της και σε όλους τους συγγενείς εκφράζουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια.
Η θειά Μαρία έχασε τον σύζυγό της το Φλεβάρη του 1973 όταν τα παιδιά της ήταν ακόμη τσορομπίλια. Με πολλές στερήσεις και μεγάλους αγώνες, στάθηκε στα
Χρήστος Λαζαράκης
πόδια της, πάλεψε με τη ζωή σαν άντρας και τα απέδωσε άξια στην
κοινωνία.
Καλό σου ταξίδι ηρωίδα μάνα, στη μνήμη μας θα μείνεις ως ένα φωτεινό παράδειγμα.

Η ΓΡΙΑ ΚΑΙ Τ’ ΑΝΤΕΡΑ (παραμύθι)

   Μια φορά κι ένα καιρό ήτανε ένας γέρος, που ήταν πολύ κακός άνθρωπος και πολύ ιδιότροπος. Ζούσε με την γριά του και είχε κονάκι μακριά από το χωριό. Δεν είχανε παιδιά ούτε και πάρε δώσε με τους γείτονές του, λόγω της μεγάλης κακίας του. Η γριά του όμως ήτανε πολύ καλή γυναίκα, αλλά δεν μπορούσε με τίποτα να τον κάνει άνθρωπο κι έτσι περνάγανε την ζωή τους κάθε μέρα γκρί- ντάφ (μαλώματα). Μια μέρα ο γέρος έσφαξε ένα αρνί κι έδωσε τ’ άντερα του, στην γριά του, να πάει να τ’ ξεπλύνει πέρα στην βρύση που ήτανε λίγο μακριά από το κονάκι τους. Η γριά έβαλε τ’ άντερα στο καλάθι και πήγε στην βρύση. Σε κάποια στιγμή άφησε τ’ άντερα στο πεζούλι της βρύσης και έσαξε πιο πέρα, να βρει μια ψιλή ξύλινη βέργα, για να τα γυρίσει[1]. Τότε ένας αητός από ψηλά είδε τ’ άντερα, χαμηλώνει και κάνει μια βουτιά και τ’ άρπαξε για να τα φάει. Γυρίζει η γριά με την βέργα και βλέπει να λείπουν τ’ άντερα και τηρώντας τρογύρω της είδε τον αητό να τα έχει βουρλιασμένα στα νύχια του και να στέκεται στην κορφή ενός δένδρου και να τα τρώγει.
Πω, πω, πω τι έπαθα η δόλια! σκέφθηκε η γριά! Και αμέσως τηρώντας ψηλά τον αητό του λέει:
-Δώσε μου αητέ μου τ’ άντερα, μη με σκοτώσει ο γέρος, μη με σκοτώσει ο γέρος!
-Δώσε μου κι εσύ ένα πουλί να φάω και εγώ σου δίνω τ’ άντερα.
Κινάει η γριά και πάει στην κλώσα και της ζητάει ένα πουλί λέγοντας:
-Δώσε μου κλώσα κι εμέ ένα πουλί κι εγώ πουλί τ’ αετού κι ο αετός εμένα τ’ άντερα, μη με σκοτώσει ο γέρος, μη με σκοτώσει ο γέρος.

Επιστολή Νικηταρά από το Αντρώνι το 1830

Δημοσιεύουμε μια επιστολή του Νικήτα Σταματελόπουλου (Νικηταρά), Α.Θ. Εδιπίδη, και Γ. Αθανασιάδη που απευθύνεται προς τον Αγαμέμνωνα Αυγερινόν,  που απεστάλη στις 11 Φεβρουαρίου 1830, από το χωριό Αντρώνι Ηλείας. Από την εν λόγο επιστολή, ανακαλύπτουμε ότι ο Νικηταράς πέρασε από το χωριό Αντρώνι.

Φίλε Αγαμέμνων!
Σας εκθέτομεν αυτολεξή την περίοδον, την οποίαν η Α.Ε. ο Σεβαστός μας Κυβερνήτης μας έχει εις την επιστολήν του περί της οικογενείας Σας.
«Περί των Αυγερινών έχομεν όλην την αγαθήν υπόληψιν και μάλιστα περί του Δόκτορος Αγαμέμνονος του οποίου τον Πατριωτισμόν, και το φρόνιμον επαινούμε, δια τον εις Γλαρέντζαν Δασμοτελώνην δεν θα συγχορήσωμεν  να γενή καμμία μεταβολή, οι υπηρετούντες το δημόσιον, όταν φρονούν υπέρ του δημοσίου, φρονούμεν ότι πρέπει να προτιμώνται, εις τούτους είναι δίκαιον να διαπιστεύη τα του δημοσίου ή Κυβέρνησις».
 Ταύτα είναι λοιπόν Κύριε, και προς πληροφορίαν σας, δεν έχομεν κανένα νέον να σας προσθέσωμεν, περιμένωμεν δε να μας σημειώστετε απ’ αυτού ότι ηξεύρετε.

Τον Αυταδελφόν σας Κύριον Χριστόδουλον ασπαζώμεθα, και μένομεν.

Εν Ανδρόνη  Τη 11 φευρουαρίου 1830
Οι Αδελφοί σας
Νικήτας Σταματελόπουλος
Α. Θ. Εδιπίδης
Γ. Αθανασιάδης

Παραδώσατε το εσώκλειστον και με υποχρεείτε ο Αθανασιάδης».

Όπισθεν της επιστολής, η οποία εκλείετο κατά το επικρατούν την εποχή εκείνην σύστημα, δηλ. άνευ φακέλλου, και εσφραγίζετο με Ισπανικό κερί (κοινώς βουλοκέρι), ίχνη του οποίου διακρίνονται, είναι γεγραμμένα και τα εξής, εξ’ αυτών αποδεικνύεται εις ποίον απευθύνεται η επιστολή:

«Προς τον Έξ. Δόκτορα, Κύριον Αγαμέμνωνα Αυγερινόν εις Πύργον…».

Αθηνά Π. Κανελλακοπούλου (Σμιρδέλαινα) 1930-2016

Έφυγε χθες Κυριακή 13.11.2016 η Αθηνά, σύζυγος Παναγιώτη Κανελλακόπουλου (Σμιρδέλη) που γεννήθηκε πριν 86 χρόνια στο Αντρώνι.
Η κηδεία της θα γίνει σήμερα Δευτέρα στις 14.00 στη γενέτειρά της.
Στα παιδιά της Χρήστο, Διαμαντή, Αγγελή και σε όλους τους συγγενείς της εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας.
Η θειά Αθηνιά (έτσι την αποκαλούσαν στο χωριά) ήταν γειτόνισσά μου και κάθε φορά που κατέβαινα κάτω, έσπευδε καλόκαρδα να με χαιρετίσει. Είχα μεγαλώσει μαζί με τα παιδιά της, τον Χρήστο αλλά και με τον άτυχο Κώστα που έφυγε νωρίς από τροχαίο στις 10.03.1998. Έχω αρκετό υλικό με τη θανούσα που θα παραμείνει στο αρχείο μου για τις επόμενες γενιές.
Η ενημέρωσή μας προέρχεται από τον φίλο της σελίδας Γιώργο Μαρκόπουλο από τη Γιάρμενα.

ΠΗΓΉ:http://antroni.gr/index.php/o-topos-mas/meletes-pnevmatika/vivlia-entypa/vivlia-toy-topou-mas/1454-athina-p-kanellakopoylou-smirdelaina-1930-2016

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Κακοκαιρία πλήττει για πολλές μέρες την Ορεινή Ηλεία

Αντρώνι, φωτο: Ντίνος Κότσαλης 
Από τις 6 Γενάρη η κακοκαιρία πλήττει την Ορεινή Ηλεία και κυρίως τα χωριά, Κερτίζα, Τσίπιανα, Βερβινή, Δίβρη, Μοστενίτσα, Νουσά αλλά και τα χαμηλότερα σε υψόμετρο, Αντρώνι, Κούμανι, Γιάρμενα, Πέρσαινα Κακοτάρι, Γούμερο, Μποκοβίνα.
Σήμερα διακόπηκε και η κυκλοφορία στην Ε.Ο. 111 στα Τριπόταμα, με εγκλωβισμένα φορτηγά και αυτοκίνητα.
Οι πυκνές χιονοπτώσεις και στη συνέχεια ο πάγος που ακολουθεί έχουν δημιουργήσει πολλά προβλήματα στους κατοίκους.
Ο πρόεδρος του ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΗΛΕΙΑΣ κ. Κώστας Θεοδωρόπουλος δήλωσε στην εφημερίδα ΠΡΩΤΗ: «Δεν υπάρχουν ζωοτροφές –θα χαθεί το ζωικό κεφάλαιο»

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Από τους Κενταύρους στους Κατσιμπουχέρους

Οι καλικάντζαροι ή κατσιμπουχέροι[1], τα κατζιόνια ή κατζιογέννηδες είναι όντα, δύσμορφα και πονηρά δαιμόνια που ανεβαίνουν την παραμονή των Χριστουγέννων στη Γη από τα έγκατά της, που όλο τον χρόνο προσπαθούν να κόψουν το δέντρο που τη στηρίζει και παράλληλα φοβίζουν και ενοχλούν τους ανθρώπους μέχρι να φύγουν, την παραμονή των Θειφανείων.
Για την καταγωγή των καλικάντζαρων υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Εμείς λόγω καταγωγής θεωρούμε ότι είναι απομεινάρια του θεού Πάνα και των Κενταύρων. Άλλοι ότι προέρχονται από τους Καβειρίους Δαίμονες ή άλλων πλασμάτων της διονυσιακής λατρείας (π.χ. των Σατύρων). Κάποιοι άλλοι ότι προέρχονται από τις μεταμφιέσεις των Βυζαντινών που συνοδεύονταν από πανηγυρισμούς και γίνονταν στη διάρκεια του Δωδεκαήμερου. Η σχετική γιορτή ονομαζόταν Βοτά και λάμβανε χώρα από τον 5ο ως των 12ο αιώνα περίπου.
Οργιάζει η φαντασία του λαού μας σχετικά με το πώς είναι αυτά τα αλλόκοτα όντα.
Θέλουν τους καλικάτζαρους να έχουν ανθρώπινο σουλούπι, καμπούριδες, κακομούτσινοι, με τράγινα πόδια, με χέρια σαν της μαϊμούς, μονόματοι, μονοπόδαροι, μαλλιαροί με μακριά ουρά, με κόκκινα μάτια και με πόδια τράγου. Τους θέλουν επίσης κακά πλάσματα, που προκαλούν καταστροφές και εμφανίζονται τις μέρες της βασιλεία τους στους μύλους, στα σταχτοφούρνια, στις καμινάδες να λερώνουν τη φωτιά, να γλεντοκοπούν, να οργιάζουν και να μην αφήνουν τους ανθρώπους σε ησυχία.